Bedreigingsstatus

Beschrijving van het dier

De zilvermeeuw (Larus argentatus) is een middelgrote tot grote vogel die behoort tot de familie van de meeuwen (Laridae). Deze vogelsoort is een van de meest bekende en wijdverspreide meeuwen in het noordelijk halfrond, met name in Europa, maar ook in delen van Noord-Amerika en Azië. De zilvermeeuw heeft een opvallende verschijning, die in de loop van het jaar kan variëren door het ruien van zijn verenkleed.

De volwassen zilvermeeuw heeft een indrukwekkende spanwijdte van 120 tot 150 centimeter en een lichaamslengte die kan variëren van 55 tot 67 centimeter, waarmee hij tot een van de grotere meeuwensoorten behoort. Het gewicht van de vogel varieert tussen de 700 gram en 1,5 kilogram. De zilvermeeuw is voornamelijk te herkennen aan zijn lichte grijze rug en vleugels, die contrasteren met de witte onderzijde en kop. De vleugelpunten zijn zwart met witte 'spiegels' (witte vlekken). De poten zijn roze, de snavel is geel met een rode vlek op de ondermand en de ogen hebben een heldere, gele iris.

Zilvermeeuwen zijn opportunistische voeders die een breed scala aan voedsel eten, waaronder vis, schaaldieren, insecten, kleinere vogels, eieren, aas en afval. Hun dieet varieert met de seizoenen en de beschikbaarheid van voedselbronnen. Deze vogels zijn vaak te zien in kustgebieden, maar ze komen ook veel voor in stedelijke omgevingen, waar ze zich voeden met afval en voedselresten die door mensen worden achtergelaten.

Het broedseizoen van de zilvermeeuw begint in het voorjaar, waarbij nesten vaak worden gebouwd op de grond of op rotsachtige kliffen, maar ook op daken in stedelijke gebieden. Het vrouwtje legt gewoonlijk twee tot vier eieren, die beide ouders om beurten uitbroeden. Na ongeveer drie tot vier weken komen de eieren uit, en de jonge meeuwen zijn na ongeveer zes weken vliegklaar. Jonge zilvermeeuwen hebben een bruin gestreept verenkleed, dat ze na enkele jaren ruien voor het karakteristieke volwassen verenkleed.

De zilvermeeuw staat bekend om zijn intelligentie en aanpassingsvermogen. Deze vogels zijn in staat complexe problemen op te lossen, zoals het gebruik van gereedschappen om aan voedsel te komen, en kunnen zich gemakkelijk aanpassen aan veranderende omgevingen. Hun aanwezigheid in stedelijke gebieden heeft geleid tot conflicten met mensen, omdat ze soms als overlast worden ervaren vanwege hun lawaai en de rommel die ze kunnen maken.

Ondanks hun aanpassingsvermogen en brede verspreiding, worden zilvermeeuwen in sommige gebieden bedreigd door verlies van broedgebied, vervuiling en verstoring door menselijke activiteiten. Beschermingsmaatregelen zijn in sommige regio's ingevoerd om ervoor te zorgen dat deze iconische vogels kunnen blijven gedijen in hun natuurlijke habitat, evenals in de nabijheid van de mens.